Stilte

Het provinciaal beleid

In de periode 2005 tot 2010 ontwikkelt de Gelderse stiltebescherming zich van stiltegebiedenbeleid in de richting van stiltebeleid als integraal onderdeel van onze leefomgeving. Oorspronkelijk opgezet als min of meer apart onderdeel van sectoraal geluidbeleid is in de loop van tijd de bescherming van stille gebieden geleidelijk breder opgevat. Meer en meer wordt het thema stilte vast onderdeel van milieu-, natuur- en landschapsbeleid en van de ruimtelijke ordening. Stilte ook als onderdeel van het bredere begrip 'rust'. Het Gelders Milieuplan 3 (2005-2010) spreekt dan ook van een transitie van stiltegebiedenbeleid naar stiltebeleid. Dat is een geleidelijke overgang. Dus voorlopig handhaaft de provincie de 8 stiltegebieden die in 1991 zijn vastgesteld, inclusief de geluidregels in de Provinciale Milieu Verordening die daarvoor gelden.

De overgang naar een nieuwe situatie blijkt uit de aanwijzing van de zogenoemde 'stiltebeleidsgebieden'. Gelderland wil de samenhang tussen beleid en monitoring versterken. Vandaar dat (net als bij donkerte) voor 'stilte' via wetenschappelijk onderzoek de 'nulsituatie' is vastgelegd. Dat is in 2005 gebeurd met behulp van een rekenmodel (RURIS) dat TNO speciaal voor stiltegebieden heeft ontwikkeld.